وجه تسمیه و پیشینه تاریخی نهاوند

نظریه‌های مختلفی ازپیشینه این منطقه باستانی باقی مانده است. برخی از
مورخین نهاوند را محل پهلو گرفتن کشتی نوح می دانند. به استناد تحقیقات پروفسور گریشمن در تپه گیان (روستایی در 18کیلومتری جنوب باختری نهاوند) در حدود 37 قرن قبل از میلاد مسیح قومی دراین منطقه زندگی می کرد که تمدنی شبیه تمدن بین النهرین داشت و بعدها به دست اقوام دیگر اروپایی وآسیایی از بین رفت. نهاوندهمگام با همدان از شهرهای مهم و آباددوران مادها و در زمان هخامنشیان یکی از مراکز لشگری و سوق الجیشی خشایار شاه بوده است. نهاوند مقارن انقراض هخامنشیان در حمله اسکندر  مورد تاخت و تاز قرار گرفت، اما به کمک دژ وباروهای محکم در امان ماند. سلوکیان نیز به این شهر حمله کردند و پس از فتح آن مدتی در آنجا اقامت داشتند.
وضعیت شهر نهاوند در دوره فرمان‌روایی اشکانیان به درستی معلوم نیست، اما می دانیم که در دوره ساسانیان، یزدگرد سوم دژ محکمی در آن بنا کرد که تابستان ها را در آن به سر می برد. 
در این زمان نهاوند یکی از هفت اسپهبد نشین  ایران بوده از نظر سوق الجیشی از نقاط مهم محسوب می شده است. در حمله اعراب به ایران، نهاوند محل یکی از سخت ترین پایداری های سپاهیان ایران در مقابل اعراب بود.
گفته می شود که مقبره خواجه نظام الملک وزیر ملک شاه سلجوقی، که در بین راه بازدید از نظامیه بغداد به دست یکی از فداییان اسماعیلیه به قتل رسید، در شهر نهاوند است.
در دوره قاجار، ناصر الدین شاه ضمن بازدید از این شهر دستور داد تا قلعه نهاوند را که اثری تاریخی محسوب می شد، خراب و ویران کنند

  

/ 0 نظر / 44 بازدید